تنهایی

توي بازار صداقت کمي ارزاني بود

حرفی هست،

آهی،

فریادی،

نمی‌دانم

.

بغضی، كز فریادها فرو خورده شده...

رمزی هست،

رازی،

نیازی،

نمی‌دانم، در پس كدامین مصلحت خاموش مانده...

كفری هست،

بر زبانم آماسیده...

فرو خورده نخواهم ماند

فریاد نه؟

باشد، شكوفه خواهم داد

سبز خواهم شد

كفر نه؟

باشد، نغمه خواهم خواند

بی صدا؟

باشد، ریشه خواهم داد

مانده رسالتی بر دوشم

هرچند بی حرف

هرچند بی كفر

به پایانش خواهم برد

آه اگر روز دگر زنده بمانم چه کنم

بي تحمل نتوانم چاره عشق تو ولي

من بيچاره تحمل نتوانم چه کنم

خيال بي وفائي کرده بودي

چرابااين دل خوش باورمن

زماني آشنائي کرده بودي

يابه دنبالش جدائي ها نبود

يا که با من نميشدي آشنا

که پروانه پرش من جگرم سوخت

در آنجائي که نامردان عصا از کور مي دزدند

من از ناباوري آنجا محبت جستجو کردم